اى محمّد ، خورشيد رفعت تو بر هركه تافت از تابش او بهره‌اى يافت ! چنان كه آدم رفيع به جاه و رفعت تو صفوت يافت ، ادريس به سبب تو مرتبت رياست يافت ، خليل به نسب تو مقام خلّت يافت ، موسى به مهر تو عزّت مكالمت يافت ، عيسى به حاجبى تو تأييد و نصرت يافت . سپس به مقرّبان حضرت فرمان آمد كه همگى داغ مهر محمّد بر دل نهيد و آتش شوق او در جان زنيد و به رسالت و پيغمبرى او اقرار دهيد ، ما او را در آخر زمان به فيض جود در وجود آورديم و پيشواى جهانيان كرديم و در صدر تخت رسالت نشانديم ، هركه به او ايمان آورد نيك‌اختر شود و هركه محبّت وى در دل گيرد و در شريعت وى بر استطاعت رود ، امروز از عيب پاك و فردا گناهانش بخشوده شود و جاى او بهشت و شراب او از حوض كوثر و خلعت او ديدار و رضاى خداوند اكبر است . سورهء - 95 - تين - 8 - آيه - مكى - جزو 30 تفسير لفظى [ آيات 1 الى آخر ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ بنام خداوند بخشايندهء مهربان . 1 - وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ . سوگند به انجير و زيتون « 1 » - * - 2 - وَ طُورِ سِينِينَ . و به كوه طور نيكو . - * - 3 - وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ . و به اين شهر امن‌وامان ( مكّه ) - * - 4 - لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ . كه ما مردم را به نيكوتر نگاشتى ( و صورتى ) آفريديم - * - 5 - ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ . آنگاه او را ( به‌واسطه پيرى ) فروتر از همهء فروتران كرديم - * - 6 - إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ . جز كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك كردند پس داراى مزد ناكاستند ! - * - 7 - فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ . پس كيست ( اى محمّد ) در امر دين تو را دروغ زن گيرد ؟ ( پس از آنكه آفرينش آدمى را ديد ) . - * - 8 - أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحاكِمِينَ . آيا خداوند استوارترين و راست‌ترين داوران نيست ؟ تفسير ادبى و عرفانى سوره 95 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، نام خداوندى كه خرد خردمندان در ادراك جلال او خيره شده و آبروى متعزّزان در آب جمال او تيره گشته و فهمهاى خداوند هوش و فطانت از دريافت صفات كمال او عاجز مانده ! خلق عالم جمله جانها بر بيشتر خواهى عشق نهاده و جز حيرت و حسرت نبرده ! اى گشته اسير در بلاى تو آن كس كه زند دم ولاى تو ! * عشّاق جهان همه شده واله در عالم عزّ كبرياى تو ! سوره 95 آيه 1 1 - وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ . آيه . خداوند در ابتداى سوره به چهار چيز ( انجير ، زيتون ، كوه طور و شهر مكّه ) سوگند ياد مىكند كه انسان را به نيكوترين صورتى آفريدم ! و او را از ميان مخلوقها برگزيدم ، رقم محبّت بر او كشيدم و شايستهء بساط خويش گردانيدم ، آنگاه مقرّبان حضرت را فرمودم كه پيش تخت او پيشانى بر خاك نهيد ، و بنده‌وار سجده آريد ! كه خواجه او است و شما چاكرانيد ، دوست او است و شما بندگانيد ! و سوگند به آن چهار چيز ياد فرموده كه :

--> ( 1 ) - نوشته‌اند : علت سوگند به اين دو ميوه آن است كه انجير مانند ميوه بهشت است و زيتون كه روغن گوارا دهد و چوب آن در سوختن دود ندارد و نام دو كوه يكى در شام و ديگرى قدس است .